Krystyna Kozar – Rozwijanie twórczego myślenia uczniów

Krystyna Kozar – Rozwijanie twórczego myślenia uczniów
http://profesor.pl/publikacja,13485,Artykuly,Rozwijanie-tworczego-myslen…

“Duże znaczenie w procesie twórczego myślenia ma tzw. “potrzeba naprawiania”. Jest to tzw. potrzeba ulepszania świata. Warunkiem jej zaistnienia jest zburzenie tego świata, który istnieje. Działanie to jest silniejsze, gdy dotyka nas osobiście. Motywacja związana z potrzebą naprawiania związana jest z niezadowoleniem ze stanu obecnego, a także z umiejętnością dostrzegania wad w istniejących przedmiotach i obiektach. Wymaga ona także dostrzegania celów i spraw “do zrobienia” w określonej dziedzinie. Można wykorzystać następujące techniki twórczego myślenia związane z tą dziedziną.

* Kruszenie – technika ta nazywana jest często odwrotną burzą mózgów. Polega na zastosowaniu nadmiernego i programowego krytycyzmu. Polega ona na wybraniu zwyczajnego obiektu, który jest nam dobrze znany i do którego jesteśmy przyzwyczajeni i nie dostrzegamy jego wad. Dopiero spojrzenie z pewnej perspektywy (z zewnątrz) po długim braku kontaktu z danym obiektem pozwala na dostrzeżenie wad i rozpoczęciu procesu kruszenia. (…)

* Inwentarz potrzeb – technika ta pozwala wyróżnić pożądane cechy danego obiektu. Ćwiczenie to pokazuje, że warto podjąć aktywność twórczą, ponieważ dany obiekt nie zaspokaja niektórych bardzo ważnych potrzeb, choć powinien to robić, wymaga więc naprawienia. (…)

* Co jest do zrobienia? – ćwiczenie to polega na rozpoznaniu spraw niezałatwionych i problemów wymagających rozwiązania (wymyślenia zbadania). (…)

* Maszyna bez wad – Pomysł tej techniki pochodzi od Altszullera (1983), który używa pojęcia: idealny wynik końcowy (IWK). Chodzi w tej technice o zaprojektowanie idealnej maszyny lub innego obiektu technicznego albo społecznego. Pierwszym krokiem w tym działaniu będzie wyróżnienie wad badanego obiektu. Następnie ulepszamy obiekt pozbawiając go wad. Robimy to na drodze myślenia życzeniowego i staramy się wyobrazić idealny stan rzeczy. W końcowym efekcie przybliżamy ideał do realnej rzeczywistości, projektując w ten sposób obiekt posiadający mniej wad niż poprzednio.

* Ulepszanie produktu – są to bardzo ważne techniki twórczego myślenia, wymagają one w pierwszym rzędzie dostrzeżenia wad i określenia “rzeczy do zrobienia”, które istnieją w odniesieniu do istniejącego produktu. Nie ulepszamy od razu całego przedmiotu, ale rozkładamy go na części, które poddajemy zmianie na lepsze.”


Autorem tego wpisu gościnnego jest Daria Wojciechowska.

Data aktualizacji: